Stiefus Lief!

Hoe voelt dat nou, hier lopen met een ton op de bank? vraagt Fedde terwijl we tussen de winkeltjes van Zandvoort lopen. Hihi, ik moet er van gniffelen. Afgelopen week is Feddes Volkswagenbus verkocht. Het heeft even geduurd om de verkoop rond te krijgen, maar nu hebben we eindelijk onze schulden kunnen aflossen en blijft er een leuk bedrag over voor onze toekomst en die van de kinderen. 

Vrijdag staat er in een klap meer op onze rekening dan we allebei ooit gezien hebben. We verwonderen ons over de vrijheid die we voelen en de mogelijkheden die opeens zijn ontstaan. Ik denk terug aan die ene keer, toen ik met mijn vader naar de bank ging om 2300 gulden te storten. Ik had nog nooit zo’n dik pak geld gezien. Weet je wat we kunnen doen? zeg ik tegen Fedde, We kunnen gewoon 10.000 euro pinnen en aan de kinderen laten zien hoeveel geld dat is! Fedde is al jaren van plan de kinderen een spaarrekening te geven met €10.000 van de opbrengst van de verkoop. Hij begint te stralen, Wat een goed idee! Dat maakt veel meer indruk dan een getal op een scherm! Dat gaan ze nooit meer vergeten!

Het blijkt moeilijker dan gedacht om zoveel geld uit een pinautomaat te trekken. De eerste pinautomaat die we proberen is leeg. Bij de tweede kan er maximaal €2000 gepind worden. Fedde wil opgeven, maar al fiets ik het hele dorp door langs alle pinautomaten, het zal me lukken! Drie kwartier later kom ik thuis met twee centimeter geeltjes in m’n handtas. Kijk eens! Ik laat mijn tas aan Fay zien. Wow! Ik haal de stapel uit de tas en geef hem aan Jip. Ze zet grote ogen op en houdt het wat onwennig vast. Voel het, ruik het, proef het! moedig ik haar aan. Hahaha proef het! lacht Fay. Jip ruikt aan de stapel. Het ruikt naar geld. zegt ze serieus en geeft het weer terug. Fay mag nu voelen en ze maakt daar goed gebruik van! Ze spreid alles uit op haar bed en gaat tellen. Twintig stapeltjes van tien. Het klopt! Fedde legt uit dat dit bedrag op hun spaarrekening komt voor als ze 18 zijn. Een uur later stop ik alles weer in de pinautomaat die eerder vandaag leeg was. Voor de laatste keer hoor ik het geratel van de teller en dan staat alles weer veilig op de bankrekening.

Als we de kinderen weer naar Nienke brengen laat Jip enthousiast een foto zien van al het geld. Wat is dat? vraagt Nienke verbouwereerd. Dat is van ons. zegt Jip trots. Nu verandert de sfeer snel. Ik weet niet wat ik daarvan vindt, begint Nienke. Dat geld is eigenlijk voor mij vanuit de scheiding. Fay en Jip verdwijnen snel naar binnen. Ik heb jou al vaker voorgesteld om dat bedrag op een spaarrekening voor de kinderen te zetten. Je hebt daar nooit op gereageerd, reageert Fedde geërgerd. Ik moet daar over nadenken, houdt Nienke vol. En ik gun het jou gewoon niet! Het gaat niet om gunnen, ik heb daar gewoon recht op! Fay piept weer naar buiten om nog even afscheid te nemen van papa en mij. Tot de volgende keer! De bliksemafleider werkt. Laten we er nu geen woorden aan vuil maken. verzucht Nienke. 

Weer in de auto vraagt Fedde wat ik er van vind. Ik denk dat ze gelijk heeft, dat zij er recht op heeft. begin ik voorzichtig. En ik denk vooral dat dit heel vervelend was voor de kinderen. Fedde is boos. Op Nienke en op zichzelf. Ik heb het gevoel dat ik alles verpest heb! moppert hij. Het leek zo’n leuk idee, was het onverstandig? Ik ben alweer oplossingen aan het bedenken, maar Fedde moet eerst zijn frustratie kwijt. Thuis pakt hij meteen een schrift om van zich af te schrijven. Ik denk dat het goed is als je de kinderen een berichtje stuurt, opper ik dan. Fedde pakt zijn telefoon al:

• Fedde: Ik schrok van mama’s reactie. Sorry dat jullie daar bij waren. En maak je geen zorgen, die spaarrekening komt er gewoon!

• Jip: Ik vind het gwn heel egoïstisch van haar

• Fay: Niet erg hoor

• Fay: ja same

Hier word ik stil van. Zo duidelijk heb ik ze niet eerder zich horen uitspreken. Jip zal eerder zwijgen uit loyaliteit dan zo duidelijk een kant kiezen. Ik ben best wel trots op haar. 

Dat lucht op! Zullen we er even uitgaan? Naar dat tentje in Zandvoort waar we nog een tegoedbon van hebben? Fedde heeft behoefte aan actie na alle emotie. En zo lopen we een uur later door het winkelstraatje van Zandvoort met een ton op de bank én een tegoedbon voor een restaurant. De zon schijnt uitbundig en Dobby krijgt straks een veel te duur speeltje cadeau.

Omdat het kan!