Lukt het? vraagt Fedde aan mij. We zitten met z’n allen aan tafel te brunchen en ik zat blijkbaar naar iets op tafel te staren. Ik zoek de dex. antwoord ik. Het stripje ADHD pillen had, voordat we gingen eten, op tafel gelegen, maar nu is het spoorloos. Fedde tilt een beker op en daar ligt het achter, nog precies waar ik het had neergelegd. Hoe deed je dat zonder mij? grapt Fedde. Dit is niet de eerste keer dat Fedde iets voor me ‘vindt’ waar ik straal overheen sta te kijken (of andersom). Nou, toen lagen er een stuk minder spullen in de weg. Fay begint al te lachen maar Fedde zegt: Hoor je hoe je stiefmoeder over jullie praat!? Ze praat tenminste over ons! zegt Fay direct. Touché!
We zijn alweer de kerstvakantie ingerold. We wonen nu een jaar samen en terwijl we de verjaardag van Fedde vieren, opa en oma (en Flapdrol) bezoeken, naar de kerstnachtdienst gaan en daarna de vriezer plunderen, kijk ik ook even terug op het afgelopen jaar.
Ik denk terug aan de vele onder onsjes met Fay en al die keren dat ik Jip heb zien lachen. De bergen noodles die we voor elkaar maakten, de BINGO waar we met z’n allen klusjes voor doen, de films die we samen keken, de verjaardagstaarten die ik bakte en die niet op gingen. En natuurlijk de vele paasbrunches op zondagochtend. Toen we vorig jaar de kerstbrunch hadden klaargezet riep Fay enthousiast: Ooh paasbrunch!. Dus nu is het elke zondag Pasen.
In één jaar ben ik steeds beter in mijn nieuwe rol als stiefusmoeder gegroeid. Ik weet wat de kinderen wel en niet fijn/lekker/leuk vinden, wanneer ik het voortouw kan nemen en wanneer ik de boel de boel kan laten. Ik maak me minder druk over wat Nienke ergens van zou kunnen vinden en we hebben allemaal onze eigen kleine routines ontwikkeld hier in huis.
Ik denk ook aan die ene rugzak waar ze in het begin mee kwamen en hoe die uit is gegroeid tot twee bijna IKEA tassen waar bibliotheekboeken, puzzels, galajurken en kamerplanten in meegesleept werden.
Die planten kweek ik hier samen met Fay op van stekjes en als ze groot genoeg zijn gaan ze mee naar Fays zolderkamer, waar ze veel harder groeien dan hier in de flat. Ik vertelde hierover aan mijn moeder toen ons gesprek weer dreigde te gaan over de kleinkinderen die ze mist. Ze heeft al vijf kleinkinderen (en nummer zes is onderweg), maar dat ik geen kinderen heb gekregen blijft een dingetje. Ze is altijd zo benieuwd geweest hoe het karakter van haar vader via mij in mijn kinderen te zien zou zijn. Jip en Fay lopen het meeste risico om iets van mijn karakter over te nemen en daarmee ook iets van het karakter van mijn ouders en grootouders. Fay is letterlijk een plant tot grote hoogte aan het brengen die van mijn oma was en via mijn zusje bij mij terecht kwam. Als je dat karakter wil zien groeien, kom dan deze kinderen beter leren kennen. zei ik tegen mijn moeder.
Mijn familie is nog niet zo gewend aan die twee stiefpubers. Ze hebben elkaar ook nog maar een handvol keren ontmoet. Mijn zusje heeft me wel gevraagd om hun verjaardagen in haar kalender te zetten, maar het blijft van beide kanten nog een beetje afwachten. Fedde kwam met het idee om de pubers van mijn zus met die van ons samen in een escaperoom te zetten. Geen idee of dat zou werken 🤔
Terug naar de kerstvakantie. In de auto naar opa en oma vraagt Fedde aan de kinderen of ze na willen denken over iets waar ze met opa en oma over kunnen praten. We zien opa en oma niet zo vaak, dus dan is het leuk als je niet heel de tijd op je telefoon zit, maar ergens over kan praten. Bijvoorbeeld over kaas. Of Flapdrol vul ik aan. Twee maanden geleden hebben we de kat van Fedde naar zijn ouders gebracht omdat het bij ons met Dobby samen niet ging. We zijn allemaal benieuwd hoe het met hem gaat!
De vraag van Fedde is goed begrepen. Nadat we Flapdrol hebben geknuffeld en allemaal zijn gaan zitten blijven de telefoons uit het zicht. Al snel vraagt oma naar hun rapporten en ze kunnen allebei trots hun cijfers laten zien. Oma vraagt wat ze nog meer op hun telefoons doen en Fay laat de groepsapp met haar vrienden zien en de foto’s van haar kerstgala. Oma stopt hen allebei wat geld toe voor de rapporten. Iedereen blij 😁
Alle verhalen op stiefuslief.nl zijn echt gebeurd! Alleen de namen zijn verzonnen om echte kinderen en hun privacy te beschermen. Reageren mag, zeuren niet.
Andere Verhalen
"Ik heb een bank en een slaapbank."~ Jip ~
"Ik ben als een licht in de wereld gekomen, opdat een ieder, die in Mij gelooft, niet in de duisternis blijve…"~ Jezus ~